Skip to main content

Lunatic Soul II w podsumowaniach

Miło nam donieść, że Lunatic Soul II zajęło drugie miejsce w podsumowaniu „Ulubionych płyt 2010” wg słuchaczy audycji Piotra Kosińskiego „Noc Muzycznych Pejzaży” oraz pierwsze w „Podsumowaniu Ro(c)ku 2010” w kategorii „Polska Płyta Ro(c)ku” wg czytelników portalu Rockarea.

Za wszystkie oddane głosy bardzo serdecznie dziękujemy!

„Lunatic Soul II” albumem miesiąca w prestiżowym magazynie Eclipsed!!!

Miło nam donieść, że płyta „Lunatic Soul II” została albumem miesiąca w najnowszym numerze prestiżowego niemieckiego magazynu Eclipsed. Do tej pory polskiemu wykonawcy udało się to tylko dwa razy za sprawą takich płyt jak „Out of Myself” (2004) oraz „Second Life Syndrome” (2005) macierzystej formacji Mariusza Dudy – Riverside.

W najnowszym listopadowym wydaniu płyta otrzymała 9/10 punktów, a na załączonej do magazynu płycie CD pojawił się jako pierwszy utwór „Wanderings” z najnowszego wydawnictwa. Warto przypomnieć, że w 2008 roku w podsumowaniu najlepszych płyt roku magazynu Eclipsed, pierwsza płyta Lunatic Soul zajęła wysokie 6-te miejsce.

Czytaj dalej

Wywiady i teaser

W najnowszym, październikowym Teraz Rocku ukazał się dwustronicowy wywiad odnośnie nowej płyty.

Tutaj zaś, wywiad dla portalu Rockarea.

Biały album Lunatic Soul zostanie wydany 25.10.2010, w Polsce pod szyldem Mystic Production, a na całym świecie ukaże się za pośrednictwem – znanej chociażby ze współpracy z takimi zespołami jak Porcupine Tree czy Anathema – brytyjskiej wytwórni Kscope.

Teaser LS2 dostępny jest do posuchania na stronie myspace zespołu.

Znamy datę premiery i tracklistę nowej płyty!

Już 25 października 2010 ukaże się druga płyta Lunatic Soul, projektu, którego sprawcą jest wokalista i basista Riverside – Mariusz Duda. Biały album będący kontynuacją wydanego dwa lata wcześniej czarnego albumu jest drugą i ostatnią częścią dyptyku o podróżach po zaświatach.

Mariusz Duda: To będzie ponownie historia o podróży przez świat znajdujący się gdzieś pomiędzy, rozwinięta o nowe wątki i retrospekcje. Takie muzyczne kino drogi o zabłąkanej duszy. Muzycznie, chyba bardziej intensywne i niepokojące niż część pierwsza, ale z przewagą pewnej przestrzeni i lekkości kojarzącej się – mam nadzieję – właśnie z kolorem białym. Płyta będzie więc kontynuacją, ale na pewno nie kopią i powtórką z rozrywki.

Czytaj dalej